By the rivers of Babylon
we sat and wept
when we remembered Zion,
Hallelujah! [...]
His voice, severe and desperate, was ascending with amazing confidence the swift and sad scales of Georgios the Peloponnesian. And as he was reaching the "Hallelujah," it was becoming a marching bugle. A mourning bugle, that regulated the fearful clatter of a beaten, scattered people.
S. Myrivilis, The Mermaid Madonna [my trnsltion]
1 Comment
No posts
Επί των ποταμών Βαβυλώνος
εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν
εν τω μνησθήναι ημάς της Σιών
Αλληλούια!
[...] Η φωνή του, αυστηρή και απελπισμένη, ανέβαινε με απίστευτη ασφάλεια τις γοργές και λυπημένες κλίμακες του Γεωργίου του Πελλοπονησίου. Και σαν έφτανε στο «αλληλούια», η μουσική γινότανε ένα σάλπισμα πορείας. Πένθιμο σάλπισμα που ρύθμιζε το τρομαγμένο ποδοβολητό ενός νικημένου, ξεσπιτωμένου λαού.
Στρ. Μυριβήλη, Η Παναγιά Η Γοργόνα